Utanríkisráðherra boðar hraðferð inn í ESB og forsætisráðherrann segir að hún ætli að selja landið „fokdýrt“. Má treysta því?

Hér skal tekið undir áhyggjur Höllu Hrundar að ráðherrar tala meira um þjóðaröryggismál en þeir framkvæma í þágu þeirra.

Það er furðulegt að Kristrún Frostadóttir standi í þeim sporum núna að saka aðra um svik kosningaloforða árið 2013 miðað við yfirlýsingar hennar sjálfrar fyrir og eftir kosningar.

Ég hef fært rök fyrir því að utanríkisráðuneytinu sé ekki treystandi fyrir upplýsingamiðlun í þessu máli og bent á alvarlegar gloppur á vef ráðuneytisins máli mínu til stuðnings.

Orðalagið „halda áfram viðræðum“ gefur til kynna að ferli sem í raun var stöðvað fyrir rúmum áratug og síðan formlega aflagt sé enn til staðar og bíði aðeins þess að vera tekið upp að nýju.

Óhlutdræg miðlun upplýsinga er jafnan höfuðskylda stjórnvalda og sérstaklega á vefsíðum sem ætlað er að fræða almenning í aðdraganda kosninga. Utanríkisráðuneytið fellur á fyrsta prófinu.

ESB-stefna ríkisstjórnarinnar gengur gegn varnaðarorðum um nauðsyn góðra samskipta við Bandaríkin. Hún er stórhættulegt feilspor sem Geir taldi öllu skipta að varast.  

Þeir sem velta tilgangi Trumps fyrir sér hljóta að staldra við þessa skýringu. Hún er skynsamlegasta leiðarljósið í leit að svarinu við því hvers vegna Bandaríkjaforseti tekur þessa miklu áhættu.

Eftir að grásleppumálið kom úr atvinnuveganefndinni tilkynnti utanríkisráðherra að þingsályktun um áframhaldandi ESB-aðlögunarviðræður yrði kynnt á ríkisstjórnarfundi næsta föstudag.